An fhadhb atá romhainn
Tá an-bhraistint ann i measc na ndaoine go bhfuil foghlaim agus sóisialachas ina leithéid de rudaí ar leithligh ó chéile. Ar thaobh amháin, an fhoghlaim – go fóill, go beacht, go neamhspleách. Ar an taobh eile, an tsóisialachas – an domhan, an choitiantacht, an chaidreamh. Ach an é seo an fhírinne? Ní hea, ar chor ar bith.
Tá siad ceangailte go domhain. Agus tá na fianaise ann.
Cad is eol againn ó thaobh na bhfiosrúchán
Nuair a bhreathnímid ar an taobh thionsclaíoch den chéist, feicimid go soiléir: tá na páistí is fearr a fhoghlaimíonn ina measc siúd a bhíonn i scoileanna ina mbíonn grúpaí sochaí gníomhach. An focal atá roimh an leithéid seo ná “co-bhogadh” – sin an leibhéal ina dtagann an fhoghlaim agus an timpeallacht sóisialta le chéile.
Ar ndóigh, ní gach duine ag tabhairt dó seo. Ach seo an rud atá doilbhir: más tú mac léinn, agus tú i do shuí i seomra folamh, gan aon duine ach an múinteoir agus an leabhar, cén fáth a bhíonn an fhoghlaim chomh leadránach? Cén fáth nach bhfuil brí aici?
An nasc a bhí ann i gcónaí
Seans go gcéadaíonn tú gur rud nua atá anseo. Ní hea. Ba bhreá do na seanóilscolairi seo a thuiscint: an fhoghlaim gan teagmháil sóisialta ní foghlaim ar chor ar bith. Scéal eile a bhí ann fadó.
Is é an rud is tábhachtaí ná seo: nuair a bhíonn tú ag foghlaimint i ngrúpa, ag labhairt, ag socrú fadhbanna, ag teacht ar réitigh – bíonn tú ag foghlaim níos mó ná an gnéithe acadúil amháin. Tú ag foghlaim faoi thapúis féin. Faoi dhóchas. Faoi dhocht. An fhéinmhuinín? Sin ár focal an-riachtanach.
Conas é seo a chur i bhfeidhm sa bhealach iarbhír
Léim mhór anois. Má tá tú i do dhéagóir, nó má tá páiste agat ar scoil, smaoinigh ar seo: nach bhfuil an fhoghlaim is éifeachtaí ag tarlú sa spórt, san ealaín, i lúbanna gréine ar an bpáirc? Sin an chéad líne fianaise.
Ar an suíomh iepeilcd.com, feicfidh tú go raibh staidéar tugtha do seo go domhain ar feadh na mblianta.
Seo an rud atá de dhíth ort: bris an fhuinneog. Fág an seomra folamh. Cuir le chéile grúpa. Ag sin an fhoghlaim fhíor.